Yıllar önce yaşadığım uzun hikayenin en ahenkli kısmı…
Ön Bilgi: Rapunzel, hapsedildiği kulede yalnız değildir. Odasındaki küçük kafeste ona aşık sivri dilli bir yaratık vardır.
Rapunzel Harikalar Diyarında
Ben kafeste ejderha, Rapunzel’in kulesinde, anahtar memesinde, tehlikeliyim yakarım yandılar nefesimle, kimse dayanamadı kimse okuyamadı. Karşımdaki kaçardı açtığımda ağzımı, ama havlayan rezervuar köpeği ısırmazdı.
Bitli Rapunzel beni evcilleştirmeye çalıştı, oysa özgürlük benim tüm savaşımdı. Buraya nasıl düştüm orası muamma, sonum ise belirsiz, kocaman bir dilemma.
Rapunzel’in omzunda bir garip serçe, yem atsan yeme gider, ellerimde kelepçe, hiç bakmıyor aşifte yüzüme bile, yüzme de bilmiyor, boğuluyor denizde. Rüyalar görüyorum kafesimden kurtulup, kapıyorum Rapunzel’i saçlarından tutup. Uçuyoruz Alis’in saklı memleketine. Bir öcü hayal kurmuş, bundan kime ne? Saygı mı duydun, başlatma nezakete.
Rapunzel’im delirdi, kesti saçlarını. Yalnız kaldı böğürdü bahçedeki hayvanları; serçe prensler aşk kırıntılarına dadandı. Rapunzel’in tek dileği kendi olmaktı, yaptığı ise sadece yağmurdan kaçmaktı. Oysaki yağmur affeder buluttan gelir, hatta belki benim bile ateşimi söndürebilir.
Ben kafesteki canavar, bu da ölüm fermanım, bulamazsam muhatap kendimi de yakarım. Savaşlar açarım inatlar kalesine, bir çatlak bile oluşmadı o lanet kulesine. İçerdesin diyorlar ama kafesteyim, bu kıç kadar gönül odasında sanırlar majesteyim. Zıt çıktım hepsine, dostlarımı tersledim, artık merak etmiyorlar kimleyim nerdeyim. Özgürlük sadece, özgürlüktür dileğim, yavaş yavaş daralıyor bu deli gömleğim.
Kim bilir kaç ordu kuşatmış kaleyi, ha bire bombalamış örselemiş güveni. Her yıkımdan sonra bencil cadı belirmiş ve daha kalın örmüş o lanet yemini. Buraya nasıl düştüm hatırlamıyorum, hafızam silinmiş mal mal bakıyorum. Bu canavar sureti, bu masal, bu dizi; ey kesik saçlı Rapunzel öp de uyandır bizi.
Tüm küçük s’ler adına Şapkacı S.
Bir yanıt yazın